Kortið sýnir skjálfta stærri en M1,0 á tímabilinu frá 15. febrúar til 6. mars, 2020.


Verulega dregið úr
jarðskjálftavirkni við Þorbjörn. Óvissustig Almannavarna þó enn
í gildi. Gasmælingar við
hellismunna í Eldvörpum sýna gildi innan eðlilegra marka

8.3.2020

Dregið hefur verulega úr jarðskjálftavirkni við Þorbjörn. 
Ekkert landris mælist lengur og líklegasta skýringin á þessari hegðun er að
innflæði kviku sé lokið í bili. Vísbendingar eru um lítilsháttar sig frá miðjum
febrúar en of snemmt er að túlka mælingarnar og því mikilvægt að fylgjast áfram
vel með atburðarrásinni. Á þessu stigi er því ekki hægt að fullyrða að
þessari atburðarás sem hófst í lok janúar sé lokið og áfram er í gildi
óvissustig almannavarna sem lýst var yfir 26. janúar 2020.

Gasmælingar voru gerðar
við Eldvörp í síðustu viku og mældust hættulega lág gildi súrefnis innan
hellismunna. Nýjar mælingar voru gerðar í gær, föstudag, og var gildi CO2
við hellismunna innan eðlilegra marka (Hæsta gildi mælinga var 1400ppm).
Almennt getur þó verið hættulegt að fara inn í hella á jarðhitasvæðum og fólk
beðið að sýna aðgát í slíkum ferðum. 

Engar augljósar vísbendingar um að hrinan við Reykjanestá tengist landrisi við Þorbjörn

Seinnipartinn 4. mars jókst virkni aftur í hrinu sem verið hefur
í gangi nálægt Reykjanestá síðan 15. febrúar. Sex skjálftar yfir M3,0 hafa
mælst á svæðinu og var sá stærsti M3,4 að stærð kl. 16:49 miðvikudaginn 4. mars. Skjálftarnir eru staðsettir um 1
km N við Sýrufell. Hátt í 300 skjálftar mældust þar 4. mars en alls hafa nú um 580 skjálftar mælst við Reykjanestá
í þessari hrinu. Árið 2013 var hrina á svipuðum slóðum en þá voru fleiri
stærri skjálftar og var sá stærsti M5,2 að stærð.

Almennt er mikil skjálftavirkni
á Reykjanesi og hrinur algengar. Þá er það þekkt að nokkur svæði sýni mikla virkni með svo stuttu millibili, þó svo
að slíkt sé alls ekki algengt. Skjálftahrinur undanfarinna vikna á Reykjanesi, ásamt
landrisinu við Þorbjörn, vekja því spurningar um hvort öll þessi virkni tengist
á einhvern hátt. „Það eru engar augljósar vísbendingar um það í okkar gögnum“,
segir Benedikt Gunnar Ófeigsson, jarðeðlisfræðingur á Veðurstofu Íslands. „Jarðvísindafólk
við Háskólann og á Veðurstofunni eru að skoða hvað geti tengt þessar hrinur og
landrisið og þar eru  nokkur möguleg
ferli sem gætu komið til greina. Það er þó alls ekki útilokað  að tímasetningin á þessum hrinum sé hrein tilviljun
og allar umræður um hugsanleg tengsl eru í raun fyrst og fremst getgátur á
þessu stigi“, segir Benedikt.  

Næsti fundir jarðvísindamenn í vísindaráðsfundi Almannavarna virknina
á Reykjanesi verður haldinn 12. mars að öllu óbreyttu.